webease

Khmer-English-Khmer Dictionaries

Chuon Nath's Khmer-Khmer Dictionary
  1. មញ្ជូសា ( ន.នាមសព្ទ ) [ម័ញ-ជូ-- ]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    ហឹប; ទូ; ទូ​សម្រាប់​ដាក់​គ្រឿង​សម្អាង ។
  2. មញ្ជេដ្ឋ ( គុ.គុនសព្ទ ) [ម័ញ-ជេត-ឋៈ ឬ--ជេត ]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (មញ្ជិឞ្ឋ) ដែល​មាន​សម្បុរ​ហង្សបាទ គឺ​មាន​សម្បុរ​ក្រហម​ប្រឿង : ព័ណ៌​មញ្ជេដ្ឋ (ព័ណ៌​ខ្លឹម​ស្បែង) ។
  3. មណី ( ន.នាមសព្ទ ) [មៈនី ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    (មណិ) ឈ្មោះ​កែវ​ឬ​ត្បូង​វិសេស​មួយ​ប្រភេទ; ពេជ្រ, ខ្យង​ដាំ; ច្រើន​និយាយ​ថា កែវ​មណី ។
    - មណីការ ជាង​ច្នៃ​ត្បូង, ជាង​ច្នៃ​ពេជ្រ, ដាំ​ខ្យង ។
    - មណី​ជោតិរស (--រស់) ឈ្មោះ​កែវ​វិសេស​មួយ​ប្រភេទ​មាន​តំណាល​ក្នុង​គម្ពីរ​ខាង​ពុទ្ធ​សាសនា​ថា មាន​អានុភាព​អាច​ឲ្យ​សម្រេច​ប្រយោជន៍​គ្រប់​យ៉ាង​បាន តាម​ចំណង់​របស់​អ្នក​ត្រូវ​ការ (ម. ព.មើលពាក្យ ( ចូរមើលពាក្យ . . . ) ជោតិរស ផង) ។
    - មណីរត្ន ឬ--រ័ត្ន (--រ័ត្ន) កែវ​មណី, ពេជ្រ​មាន​តម្លៃ ។ល។
  4. មណ្ឌនភណ្ឌ ( ន.នាមសព្ទ ) [ម័ន-ឌៈនៈ ភ័ន ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    (មណ្ឌន) គ្រឿង​ប្រដាប់​តែង​ខ្លួន ។
  5. មណ្ឌប ( ន.នាមសព្ទ ) [ម័ន-ដប់ ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    បារាំ, តែនតិ៍, រោង​លាត (សម្រាប់​ប្រើ​ការ​បណ្ដោះអាសន្ន​មួយ​ដង​មួយ​កាល) ។ ខ្មែរ​ច្រើន​ហៅ​ចំពោះ​ប្រាសាទ​តូច​ៗ ដែល​មាន​ដំបូល​ជា​កំពូល​រាង​ច្រឡោ សណ្ឋាន​មកុដ វិចិត្រ​ដោយ​ក្បាច់​រចនា​ផ្សេង​ៗ : សង់​មណ្ឌប, ប្រាសាទ​មណ្ឌប
  6. មណ្ឌល ( ន.នាមសព្ទ ) [មន់-ឌល់ ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    រង្វង់​មូល, ទី​ដែល​មាន​សណ្ឋាន​មូល : មណ្ឌល​កីឡា, មណ្ឌល​ប្រណាំង​សេះ; វង់​ឬ​ដួង​ព្រះ​អាទិត្យ​ឬ​ព្រះ​ចន្ទ្រ : មណ្ឌល​ព្រះ​ចន្ទ្រ, មណ្ឌល​ព្រះ​អាទិត្យ ។ ទី​, ទី​ប្រជុំ, តំបន់ : មណ្ឌល​បោះ​ឆ្នោត; ខែត្រ, ដែន...។ ម. ព.មើលពាក្យ ( ចូរមើលពាក្យ . . . ) បរិ​មណ្ឌល ផង ។ ទី​រួម​ខេត្ត​ក៏​ហៅ មណ្ឌល បាន​ដែរ ។
  7. មណ្ឌលគិរី ( ន.នាមសព្ទ ) [មន់-ឌល់--]
    ឈ្មោះ​ខេត្ត​មួយ​នៃ​កម្ពុជ​រដ្ឋ, បំបែក​ចេញ​ពី​ខេត្ត​ក្រចេះ ក្នុង គ. ស. ១៩៦១ (ព្រះ​រាជ​ក្រម​លេខ ៦៤ បរ. ចុះ​ថ្ងៃ​ទី ៣០ ឆ្នូ ១៩៦១), កាល​ពី​ដើម​ហៅ ឆ្លូង​លើ ។
  8. មណ្ឌលវាត ( ន.នាមសព្ទ ) [ម័ន-ឌៈលៈ-- ]
    (“ខ្យល់​ដែល​បក់​កួច​មូល​ដង្គោល​ឡើង”) ខ្យល់​កំបុត​ត្បូង; ព្យុះ​ចាប់​ដក (ម. ព.មើលពាក្យ ( ចូរមើលពាក្យ . . . ) ចក្រវាត ផង) ។
  9. មណ្ឌុកដ ( ន.នាមសព្ទ ) [ម័ន-ឌុកត់ ឬ មន់--]
    (មើល​ក្នុង​ពាក្យ ល្បិច​ចៅក្រម) ។
  10. មតក ( ន.នាមសព្ទ ) [មៈតៈកៈ] or មតកៈ   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (មតក; ម្ឫតក) បុគ្គល​ដែល​ស្លាប់​ហើយ ។
    - មតក​បរិក្ខារ ឬ - មតក​ភណ្ឌ (មៈតៈកៈបរ៉ិក-ខា ឬ--ភ័ន) គ្រឿង​បរិក្ខារ ឬ​ទ្រព្យ​របស់​បុគ្គល​ដែល​ស្លាប់​ហើយ ។
    - មតក​ភត្ត (មៈតៈកៈភ័ត) ភត្ត​ដែល​គេ​ឧទ្ទិស​ឲ្យ​បុគ្គល​ស្លាប់ (ខាង​ពុទ្ធ​សាសនា ចំពោះ​ភត្ត​ដែល​ប្រគេន​ដល់​ភិក្ខុ​សង្ឃ ហើយ​ឧទ្ទិស​ចំណែក​បុណ្យ​ទៅ​បុគ្គល​ស្លាប់; ខាង​លិទ្ធិ​ដទៃ ចំពោះ​បាយ​សំណែន) ។
    - មតក​រូប (មតៈកៈរូប) សព, សាកសព ។
    - មតក​សាសន៍ (មៈតៈកៈសាស) បណ្ដាំ​បុគ្គល​ស្លាប់ (បណ្ដាំ​ខ្មោច) ។ល។

<< Prev   1 ... 5   6   7   8   9   10   11   ... 20   Next >>