webease

Khmer-English-Khmer Dictionaries

Chuon Nath's Khmer-Khmer Dictionary
  1. ភមរ ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈមៈរៈ ឬ ភៈមៈ]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (ភ្រមរ) កន្លង់; ឃ្មុំ... ។ ខ្មែរ​ច្រើន​ប្រើ​ក្លាយ​ជា
    - ភូមរា ឬ - ភូមរី
  2. ភមរិន្ទ ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈមៈរិន ]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (< ភមរ + ឥន្ទ; ភ្រមរ + ឥន្ទ្រ > ភ្រមរេន្ទ្រ) ស្ដេច​កន្លង់; ស្ដេច​ឃ្មុំ​ ... ; ហៅ​ក្លាយ​ជា
    - ភូមរិន្ទ ក៏​មាន (ព. កា.ពាក្យកាព្យ គឺពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) ។
  3. ភមរី ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈមៈរី]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (ភ្រមរី) មេ​កន្លង់, មេ​ឃ្មុំ គឺ​កន្លង់ ឬ​ឃ្មុំ​ញី; ហៅ​ក្លាយ​ជា ភូមរី ក៏​មាន (ព. ទេ. ឬ ព. កា.ពាក្យកាព្យ គឺពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) ភមរ​ភមរី ហើរ​ពាស​ពេញ​ទី សួន​ច្បារ​ក្បែរ​ឋាន ប្រាសាទ​បវរ ត្រឹប​កេសរ​ស៊ាន ក្សត្រា​ទ្រង់​មាន ព្រះ​ទ័យ​ក្សេមក្សាន្ត ។
  4. ភមរ​ជាតិ ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈមៈរៈជាត]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (ភ្រមរ--) សត្វ​ល្អិត​ពួក​កន្លង់, ឃ្មុំ : ព្រួត, ម្រោម, យុក ជា​ភមរ​ជាតិ ។
  5. ភមូ ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈ-- ] or ភមោ   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ), សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ) )
    (ភមុ ឬ ភមុក; ភ្រូ ឬ ភ្រមរក) ចិញ្ចើម, រោម​ចិញ្ចើម; (រ.ស.) : ព្រះ​ភមូ ឬ ព្រះ​ភមោ (ហៅ​ក្លាយ​ជា) ភូមោ ក៏​មាន) ។
  6. ភយ
    (ម. ព.មើលពាក្យ ( ចូរមើលពាក្យ . . . ) ផូយ) ។
  7. ភយង្ករ ( គុ.គុនសព្ទ ) [ភៈយង់-ក ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លាច, ដែល​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច, ដែល​សម្បើម​ខ្លាំង : ទី​ភយង្ករ, ព្រៃ​ភយង្ករ គឺ​ទី​ឬ​ព្រៃ​ដែល​មាន​អ្វី​មួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លាច, ដែល​គួរ​ខ្លាច
  8. ភយន្តរាយ ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈយ័ន-តៈ​រ៉ាយ ]   ( បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    (< ភយ + អន្តរាយ) អន្តរាយ​ដែល​គួរ​ខ្លាច, អន្តរាយ​យ៉ាង​សម្បើម : កើត​មាន​ភយន្តរាយ ។ (ព. កា.ពាក្យកាព្យ គឺពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) : ភយន្តរាយ អ្នក​ប្រាជ្ញ​ទាំងឡាយ លោក​ពោល​ប្រាប់​ថា កើត​មាន​ព្រោះ​កម្ម អំពើ​ពាលា បណ្ដាល​ឲ្យ​ជា ក្ដី​ទុក្ខ​លំបាក
  9. ភយាគតិ ( ន.នាមសព្ទ ) [ភៈយាគៈតិ ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    (< ភយ + អគតិ) សេចក្ដី​លំអៀង​ព្រោះ​ខ្លាច​ចិត្ត, ខ្លាច​បុណ្យ​ស័ក្តិ​ជាដើម : លុះ​ក្នុង​ភយាគតិ, វិនិច្ឆ័យ​សេចក្ដី​ដោយ​ភយាគតិ (ម. ព.មើលពាក្យ ( ចូរមើលពាក្យ . . . ) អគតិ ផង) ។
  10. ភយូបទ្រព ( ន.នាមសព្ទ ) [ភយូប៉ៈទ្រប់ ]   ( សំ.សំស្រ្កឹត ( ភាសាសំស្រ្កឹត ), បា.បាលី​ ( បាលីភាសា ) )
    (ភយ + ឧបទ្រវ; ភយ + ឧបទ្ទវ) ឧប​ទ្រព្យ​ដែល​គួរ​ខ្លាច, ចង្រៃ​យ៉ាង​សម្បើម : កើត​មាន​ភយូបទ្រព ។ (ព. កា.ពាក្យកាព្យ គឺពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) : ភយូបទ្រព ចេញ​ពី​ប្រភព នៃ​ជន​ពាលា កំពុង​សុខ​ៗ វា​នាំ​គ្នីគ្នា បង្កើត​ឲ្យ​ជា ភយន្តរាយ (ម. ព.មើលពាក្យ ( ចូរមើលពាក្យ . . . ) ឧបទ្រព ទៀត​ផង) ។

<< Prev   1 ... 5   6   7   8   9   10   11   ... 20   Next >>